antropia.net Home :: Utrecht :: Mongolia :: Berlin :: Mongolia - Friends antropia.net

   
 

BERLIJN2002

   
 

belevenissen van marco

   
 

aangekomen in Berlijn
-05 AUG 2002-

Dag mensen,

nadat mijn eerste aan jullie geschreven mail op het moment van versturen in
het niets verdween enige tijd verslagen naar het scherm gestaard... Nu dan
toch een 2e dappere poging (al zal deze mail nooit de kwaliteit van
de eerste kunnen evenaren)om jullie een berichtje te sturen.
Ik ben gisteren om 19.00 aangekomen in.., jawel, Berlijn!, na gisterochtend
om 7.45 te zijn vertrokken.
De reis was lang en vermoeiend (wat wil je ook als je om 7 uur er uitmoet en
je alleen stoptreinen mag nemen), maar de aanblik van Berlijn maakte veel
goed.
Gisteravond van Marc (de medeeigenaar van het appartement) een rondleiding
door de wijk gekregen. Een aantal hele leuke restaurantjes en cafe´s bezocht
(of zeg eigenlijk maar clubs die bestaan uit een aantal oude bankstellen op
een terras aan het water, wat tuinfakkels, een geluidsinstallatie en een
paar kratten bier die de bar zijn) vlak om de hoek van het appartement:
beetje alternatief Berlijn voor insiders.
Het appartement heeft sinds de laatste keer dat ik het bezocht de nodige
veranderingen ondergaan: er zijn nu goede gordijnen, wandkleden, een
vloerkleed, een aantal lampen, een televisietoestel (die ik had meegenomen
en dacht dat hij kapot was) die het blijkt te doen evenals een wasmachine en
een al eerder aangeschaft zeer comfortabel matras.
Het wordt bijna burgerlijk!
Vanochtend was ik van plan met de trein naar Warschau te vertrekken (zeer
goedkoop; de afstand Berlijn -Amsterdam voor maar 30 euro) , maar ik heb me
natuurlijk verslapen en zit nu te dubben of ik de nachttrein zal nemen (niet
zonder risico heb ik gehoord) of maar morgen zal vertrekken. Eigenlijk zou
ik hier voor mijn gevoel nog wel dagen kunnen rondlummelen,
maar ik wil mijn medebewoner niet tot last zijn en bovendien eindelijk eens
verder komen dan de 10. km. Polen die ik de vorige keer bereikt heb.
Waarschijnlijk vertrek ik dus morgen (volgens de berichten regent het dan
toch) naar Warschau om vandaar uit naar Krakow (mooiste stad van Polen
schijnt) en misschien het Tatra gebergte en SLowakije te gaan. Moet eerlijk
bekennen dat ik nooit goed ben geweest in het houden van
vakantie; waarschijnlijk teveel calvinisme in me. Misschien ga ik mijn
geweten nog wel sussen met het lezen van studieboeken en nakijken van
verslagen.
We zullen wel zien, jullie horen nog van me.
Nog even een aantal korte berichten:

David: fiets staat op het station aan de streekbuszijde vlakbij de zebra´s
en tramovergang naar het busstation (groene kleine fiets met snelbinder,
vastgenaakt met zwart slot rond voorwiel en frame).
Erks: bedankt voor de mail en veel succes met verhuizen!
Steef en Nan: idem; wat kunnen jullie mooi zingen (Selma trouwens ook).
Guido: hou je taai in Mongolie!
Marco: hou je taai in Argentina!
Allen bedankt voor de kaartjes en felicitaties,



groet,

Marco

 

   
 

voor de liefhebber:aangekomen in Warschau
-06 AUG 2002-

Dag mensen,
vandaag ben ik om 13.07 met de EC naar Warschau gereisd. Vandaag
uitgeslapen, via een telefoonwinkel om de hoek naar Polen gebeld en bij een
jeugdhotel in Warschau een bed gereserveerd. Daarna op Ostbahnhof een ticket
naar Warsschau gekocht en ongeveer 6 uur in de trein gezeten.Het landschap
onderweg was niet zo geweldig: vlak en eindeloze weilanden met wat boompjes.
Dat was ook al wel mijn verwachting. Warschau station is kolossaal en Pools
is wat mij betreft hetzelfde als koeterwaals. Via veel mensen vragen (weinig
mensen spreken Engels of Duits: althans dat beweren ze) erachter gekomen
waar ik heen moest , met welke tram en waar ik daarvoor kaartjes kon kopen.
Vanuit de tram ben ik naar het jeugdherberg gelopen waar ik nu zit. Het is
vrij eenvoudig en ik slaap op een zaal met 14 (!) anderen.
Hoe het hier werkt met eten morgenochtend en hoe laat ik er uit moet heb ik
nog niet uitgepuzzled , maar dat wordt vast wel duidelijk.
Ik heb weinig van Warschau gezien (ik weet eigenlijk niets van de stad),
maar dat ga ik vanavond proberen (als ik erachter kom tot hoe laat ik hier
s'avonds binnen kan komen) en morgen.
Morgenmiddag ben ik van plan naar Krakau te gaan, een reis van ongeveer 3
uur met de IC, en daar dan te overnachten.

Wordt vervolgd...

groet,

Marco

 

   
 

voor de doorzetter: aangekomen en vertrokken uit Krakau
-09 AUG 2002-

Dag mensen,

daar gaan we dan.
Eergisteravond aangekomen in Krakau na een dagje Warschau. Warschau is een
stad van veel bussen en trams waarvan ik principieel de verkeerde wist te
kiezen. Ik heb dus veel tijd aan herstelwerkzaamheden besteed. Aangezien
mijn Pools niet vloeiend is en de meeste Polen alleen vloeiend Pools spreken
is communiceren in dit land op z'n zachtst gezegd moeizaam. Ik kwam terecht
op een hele grote jaarmarkt (ik vermoed een van de grootste van Europa (oke,
Oosteuropa dan)) waar ik op een gegeven moment bijna claustrofobisch naar
een uitgang heb lopen zoeken. De markthandelaren waren volgens mij vooral
Russisch en Vietnamees en de spullen en bijbehorende prijzen hadden een hoog
'van de vrachtwagen gevallen' gehalte.
Verder heb ik een stuk van de oude binnenstad gezien. Voor mij niet heel
bijzonder, maar gegeven het feit dat tijdens de oorlog 85 % van de stad
ofwel is platgebombardeerd, ofwel systematisch is opgeblazen (na 2 opstanden
in de stad en daarover heen nog eens de verovering door de Russen)hebben ze
de boel nog aardig weten te restaureren.
S'avonds naar Krakau gereisd alwaar het nog een hele toer bleek om de
jeugdherberg te vinden. Gelukkig hielp een oude Poolse dame me om de weg te
vinden (werkelijk midden in de rimboe) anders was het een nachtje onder de
Krakause blote hemel geworden. De 'jeugdherberg' moet je zien als een groot
vervallen IBB (voor de Utrechters onder jullie).
Maar de kamers waren voor 1 persoon en er was een keuken waar jezelf je
ontbijt kon maken.
Gisteren ben ik naar Auschwitz geweest (ongeveer 70 km verderop). Natuurlijk
erg indrukwekkend,met gangen vol bergen schoenen, brillen, haar (soms hele
vlechten), koffers etc.Maar er bekroop me ook een beetje een gevoel van
ramptoerisme/sensatiezucht. De gids leek voortdurend te willen bewijzen dat
het toch echt allemaal waar was wat er daar was gebeurd, terwijl de feiten
voor zich spraken.
Gisteravond getracht nog iets van Krakau te zien, maar Krakau is een stad
van veel bussen en trams waarvan ik principieel de verkeerde wist te kiezen
(krijgen jullie ook een dezja-vu gevoel?).
De delen die ik heb gezien waren echter heel mooi, met veel groen en veel
barokke gebouwen.
Verder heb ik gisteravond geprobeerd een trein of bus naar Slowakije
(Tatragebergte) te regelen. Daarbij kreeg ik te maken met de Poolse
'dienstverlening'.
Die is niet echt om over naar huis te schrijven: daarom mail ik ze maar
even. De dienstverlening is vrij bot: je moet lang wachten voor je aan de
beurt bent, als je aan de beurt bent mag je hopen dat er enige kennis van
het Engels is en dien je heel specifiek aan te geven wat je wilt. Elke
andere poging/optie wordt afgedaan met nee, waarna stoicijns wordt
weggekeken. Of je nu een treinkaartje, buskaartje, plattegrond (zelfs VVV)
of in een kiosk iets wil weten.
Je kunt je misschien voorstellen dat ik er niet echt rouwig om ben om deze
stad te verlaten.
Dat gaat lukken! Zometeen vertrek ik met een eurocity naar Praag waar ik om
21.00 hoop aan te komen. Hopelijk is Praag niet een stad van veel bussen en
trams waarvan ik principieel de verkeerde weet te kiezen...

groet,

Marco

 

   
 

paniek in prachtig Praag
-10 AUG 2002-

Dag mensen,

stel je voor, je vertrekt s'ochtends vanuit een Poolse stad (laten we Krakau
nemen), reist m.b.v. een eurocity die langzamer rijdt dan de gemiddelde
stoptrein in Nederland, dient van een Poolse conducteur in de trein vlak
voor de grens plotseling een reserveringstoeslag voor de EC te betalen,
krijgt vlak na de grens een tsjechische conductrice die doodleuk vertelt dat
een Poolse reservering in Tsjechie niet geldt: nogmaals betalen dus, komt na
een lange tussenstop in een Tsjechisch stadje om 21.00 aan in, laten we
zeggen, Praag.

Stel je verder voor dat je geen hostel hebt gereserveerd maar wel een aantal
adressen van internet heb geprint waarmee je bepakt en bezakt een
schemerende stad inloopt, een stad met veel straten, waarvan je principieel
de verkeerde weet te kiezen.

Het wordt later en later en je hebt nog steeds geen hostel gevonden tot..
iemand bij een internetcafe je de weg wijst. Om 11.00 heb je eindelijk een
hostel gevonden maar...
het is vol

De portier verwijst je in gebroken Duits naar het Bahnhof en zegt iets over
een hostel.
Bij het station weet men van niets en moedeloos besluit je om maar naar het
centraal station te lopen totdat...

je merkt dat je wel heel erg licht loopt, en BLIJKT DAT JE JE REISTAS KWIJT
BENT MET DAARIN JE PASPOORT ETC.!

Wat doe je dan in dat hypothetische geval?

Je loopt natuurlijk terug naar het station en de portier van het hostel om
te kijken of hij daar staat, wat niet het geval is...
Geen slaapplaats en geen paspoort: wonderlijk hoe snel je emphatisch
vermogen voor de gemiddelde illigaal toeneemt.

Wonder boven wonder zie je dan op het station een verwijzing naar een hostel
en besluit de gok te wagen. Geholpen door een tsjechische schone, die je een
'nice stay in Prague' wenst, weet je het hostel te vinden en je kunt er nog
overnachten ook.
Tsja, een goede nachtrust lijkt op z'n plaats en dat is dan ook wat je dan
maar doet.

De volgende ochtend ga je naar het internetcafe om uit te zoeken waar de
ambassade zit en wanneer deze geopend is. Dat blijkt maandag te zijn: over 2
dagen dus.
Voor de zekerheid vraag je bij vertrek nog even of er de vorige avond
misschien ook een tas is gevonden. De eigenares loopt naar achteren en HAALT
STOICIIJNS DE REISTAS VANCHTER DE BALIE!
Ik kon haar wel zoenen! (niet gedaan overigens).

Tsja, zo'n stad ziet er dan plotseling heel anders uit, veel zonniger,
onbezorgder ook.
De rest van de dag heb ik me lopen vergapen aan deze prachtige stad (dat is
een understatement).
Godfried Bomans schijnt in een (aangeschoten?) bui bij het aankondigen van
Marlene Diettrich te hebben gezegd 'ik wou dat mijn vrouw een zo'n been
had'.
Ik weet zeker dat er veel steden zijn die zouden wensen dat ze 1 straat
zoals in Praag hadden. De pleinen, kerken, kathedralen, promenades, torens,
kastelen, bruggen, boulevards etc. buitelen over elkaar heen in schoonheid.
Te samen met een erg vriendelijke bevolking een verademing na Polen en een
mooie bekroning van de reis.
Dit is dan ook waarchijnlijk de laatste mail van deze reis. Morgen ben ik
van plan via Dresden terug naar Nederland te reizen.
Bedankt voor de leuke reacties op mijn mailtjes: erg goed om te lezen, zeker
in tijden van nood,

hartelijke groet,

Marco

 

   
 

De B van Berlijn
-14 NOV 2002-

Lieber Genossen,

es tut mir freud Ihnen ein zu konnen laden ins Heimat von Schiller, Goethe,
Nietzsche, Rilke, Hesse und Danny Christian.
In de periode van ongeveer 9 dezember tot en met nieuwjaar hoop ik in de
hoofdstad van het verenigde Duitsland te verblijven in de geliefde
Taborstrasse.
In die periode ben je van harte welkom om langs te komen, i.h.b. tijdens de
oudejaarsnacht.
Dat betekent dus dat ik van plan ben om de jaarwisseling in Berlijn te
vieren en jullie aanwezigheid wordt zeer op prijs gesteld.
In de aanbieding heb ik een appartement met 1 keuken (slaapplek voor 3
personen), 1 slaapkamer (slaapplek voor 5 personen) 1 woonkamer (slaapplek
voor 6-8 personen) en 1 gang (2 personen).
Aanwezig zijn : een 2-persoonsmatras, een 3-persoonsmatras, een bank, een
aantal dekens en slaapzakken, een toilet, een kraan om je te wassen (naast
een zwembad op 500 m. afstand), een fornhuis, een wasmachine, een elektisch
kacheltje, een kolenkachel, een zwart-wit tv, een cassetterecorder en
(hopelijk) een aantal hele leuke feestgangers....
Om misverstanden te voorkomen:
WAT MIJ BETREFT IS EENIEDER VRIJ OM EEN EIGEN INVULLING AAN
DE JAARWISSELING TE GEVEN, WEL ZOU IK HET PERSOONLIJK ERG LEUK
VINDEN OM TOT 24.00 IN IEDER GEVAL BIJ ELKAAR TE ZIJN IN HET
APPARTEMENT....

Inschrijving voor een bezoek in deze periode geschiedt op basis van
tijdstip van aanmelding, datzelfde geldt voor Oud & nieuw,

in afwachting van de belangstelling,

herzlichen gruesse,

Marco

 

   
 

2 veganistische Polen,1 Berliner uit Barcelona
en 1 meisje in een rode bontjas

-08 DEC 2002-


Gutenabend lieber Freunde,

ik ben in Berlijn aangekomen na een zeer voorspoedige reis. Om 10.00 uit Hengelo vertrokken, waarna ik in Bad Bentheim (vlak over de grens) uitstapte.
Aldaar bleek geen loket open dus moest ik klungelen met een kaartjesautomaat
om het begeerde schönes wochenendeticket te bemachtigen. Tijdens dit geklungel  met bankbiljetten in een automaat stoppen ontmoette ik Jenny en Robert: twee Warschauers die ook naar Berlin gingen. We besloten samen op 1 kaart te reizen (je kunt tot maximaal 5 personen op 1 kaart reizen): dat betekende dat we de man 9 euro kwijt waren tot aan Berlin! Onderweg hebben we via RE (Regional Express) treinen maar 3 of 4 keer hoeven over te stappen. Onderweg hebben we geslapen (zij hadden vannacht maar 3 uur geslapen, na een afscheid van Hollandse vrienden waar ze 3 weken verbleven) en in Engels gepraat. Over waarom Polen zo onvriendelijk zijn (dit waren ongeveer de eerste aardige Polen die ik heb ontmoet), over de hardcore scene in Polen en Nederland (Nederland blijkt daar internationale in top te zijn),  over waarom kaas zo slecht is (ik had kaas bij me en zij bleken veganisten te zijn) etc. etc.
Onderweg zagen we sneeuw en werd het kouder en kouder. Zo rond Magdeburg stapte een pipo in die vroeg of wij een Schönes Wochenende
hadden en vervolgens zijn koptelefoon opzette en op een bank naast ons ging
liggen.
Deze pipo bleek uiteindelijk wel aardig te zijn: hij was net uit Barcelona gekomen (waar hij in het kader van het Erasmusprogramma muziekwetenschap
volgde) en gaf me een hoop tips over leuke cafe´s, bioscopen en eetgelegenheden.
Tijdens onze laatste treinreis kafferde de conducteur een meisje uit die een schönes wochenendeticket van zaterdag voor zondag wilde gebruiken. Ze bleek
ook geen geld te hebben en dreigde de trein uitgezet te worden. Aangezien er
toch 5 mensen op een kaart kunnen reizen besloten we haar ook in de familie
op te nemen (de kaart was oorpsronkelijk voor het gezin bedoeld). Rond 19.30 arriveerden we op Berlin Zoo waarna Jenny en Robert me naar mijn metrostation wegbrachten. Het was toen al erg koud in Berlijn en ik vreesde voor wat ik in de Taborstrasse zou aantreffen.
Tot mijn stomme verbazing bleek het in het appartement lekker warm te zijn:
blijkbaar had de buurman net besloten om maar eens het huis op te warmen
(hij heeft een sleutel). Het enige wat ik hoefde te doen is er wat briketten
bij te leggen. De tv bleek het na wat gepruts ook nog te doen zodat ik Arnold Schwarzenegger in een Duitstalige hollywoodfilm kon gaan kijken. Hier in Kreutzfeld is alles het zelfde: alle Turkse bakkerijen en shoarmazaken zijn
s´avonds nog open en allerlei vreemde kunstzaakjes ook (bij 1 atelier om de
hoek zag ik een grote dode zwaan op een tapijt van bakstenen liggen omringd
door allerlei buitennissige schilderijen). Morgen maar eens de stad verkennen:
eerst een Tasse Tee en een Deutsche Zeitung, daarna de meegebrachte laptop
uitproberen en een beetje lezen: heb het gevoel dat ik hier heel erg zou kunnen
uitrusten. Natuurlijk hou ik jullie op de hoogte van de perikelen al hier en ben
je van harte welkom,


herzliche gruesse,

der Marco

p.s. bedankt voor alle laptops, boekjes en tips die gegeven zijn...
 

   
 

sehr, sehr kalt in Berlin!
-10 DEC 2002-


Gutenabend lieber Freunde,

es ist sehr, sehr kalt in Berlin! (-8 overdag, -14 s´nachts)

ik ga even een beschrijving geven van de wijk waar ik woon: het lijkt een beetje op een groot Lombok in Utrecht. Kreutzberg was tijdens de koude oorlog een schiereilandje helemaal omringd door OostBerlijn; alleen Turken en alternatieven wilden er wonen. Dat betekende dat Kreutzberg gedurende de laatste 30 jaar eigenlijk een soort vrijstaat is gworden. Er zijn hier heel veel Turkse groentezaken, bakkerijen, eettentjes, (internet)cafe´s , voetbalclubs etc. Kreutzberg is de grootste Turkse stad buiten Turkije! Daarnaast zitten hier heel veel (links) activistische mensen: dat zie je over al aan leuzen als "Nie wieder Deutschland", "Kampf gegen Faschismus" etc. Daarnaast zien er veel hele buitenissige ateliers, met schilders, maar ook etalages waar om de week een ander huisinterieur van een kunstenaar `tentoongesteld´ wordt. OOk zie je veel hulpinstellingen als het Leger des Heils die hier Bürgerhilfe genoemd worden. Er is bij mij om de hoek ook een groot klooster waar daklozen een maaltijd krijgen.
De huizen hier zijn 19e eeuws: dat komt omdat Kreutzberg relatief weinig gebombardeerd is in W.O II, de straten zijn breed en er is veel groen. De geur die er nu een beetje hangt is die van gestookte kolen, aangezien het hier erg koud is: overdag -8 en s´nachts -13.
Het is erg helder: de zon is schitterend en weerkaatst van de dakgoten.
Zoals altijd voel ik de historie van de stad in de lucht hangen; hier is zoveel gebeurd de laatste 50 jaar: W.O. II, de koude oorlog, de linkse strijd, de immigratie, de Wende: Berlijn heeft het allemaal doorstaan.
Zometeen moet ik de kachel opnieuw aanmaken want hij is vannacht uitgegaan;
ik ben benieuwd....

gruesse,

der Marco
 

   
 

oren
-11 DEC 2002-

Beste mensen,

alvorens zometeen weer verder ´An die Arbeit` zu gehen hier nog even 3 hele
interessante sites voor goedkoop door de weeks vervoer naar Berlijn: ik heb
gehoord dat het ook ín Nederland koud is, maar dat zal wel tussen de oren
zitten,

Voor de zekerheid ook even mijn adres: Taborstrasse 10 (De Leeuw)


gruesse,

der Marco

 

   
 

losse nummers
-12 DEC 2002-

Gutenabend lieber Freunde,

Hier enkele losse berichten uit Berlijn:
(niet bestemd voor tere kinderzielen)

Een inwoner uit Berlijn heeft via internet een andere man bereid gevonden
zich te laten op eten door hem. Eerst werden zijn benen er afgehakt , daarna aten ze gezamenlijk zijn geslachtsdelen op (eet smakelijk), waarna hij met messteken om het leven werd gebracht.
Het geheel werd live on video opgenomen. De restanten in het vriesvak gelegd.
Kannibalisme is niet strafbaar, de man stemde in met het ritueel, dus over blijft hulp bij zelfdoding…

Harry Mulisch was gisteren am Fernsehen wegens het uitkomen van de Film “
Die Entdeckung des Himmels”.
Onze Harry sprak zeer goed Duits en legde en passant nog even het verschil tussen Nederlanders en Duitsers. Duitsers zijn filosofen, Nederlanders psychologen. Dat komt volgens Harry omdat Nederlanders als handelaren meer
aan psychologie dan aan filosofie hebben. Interessant filosofietje…

Het eerste contact is gelegd!
Met een zeer boze benedenbuurman die mij gisteravond om half twaalf s'avonds
niet eens zo heel vriendelijk verzocht de James Bond film die ik aan het kijken was op een niveautje lager te zetten (er is hier sprake van een houten vloer). Ik
vond dit nu niet de tijd en plek om de betrekkingen tussen beide landen te verstoren en heb, uiteraard met een 'Verzeihung', de volumeknop wat omlaag gezet.

Vandaag een gesprek gehad met een collega van het Duitse humanistische
verbond. Interessante man. Legde uit dat Godsgeloof eigenlijk als (eventueel
een milde vorm van) ziekte beschouwd moet worden. Ik probeerde in mijn
steenkolenduits aan te geven dat ik daar toch wat genuanceerder over dacht.
Morgen praten we verder…

Tot zover voor nu,

Bis bald,

Herzliche gruesse,

Der Marco

 

   
 

Hij komt, hij komt...
-14 DEC 2002-


die lieve, goede Sint!

En wel in Potsdam (een plaatsje vlak buiten Berlijn).

Aangezien in Potsdam vanaf de 17e een Hollandse wijk is, is het traditie dat
de Sint ook deze buitenplaats bezoekt.
En wel dit weekend met stoomboot en al!
Ik denk dat ik morgen maar eens een kijkje ga nemen (en misschien zal smeken
te worden meegenomen naar Spanje waar aangenamer temperaturen heersen).

Even iets anders: ik ontvang verschillende berichten van mensen die van plan
zijn rond oud en nieuw naar Berlijn te komen: misschien is het handig met
elkaar te reizen (spaart i.i.g. kosten en wie weet ontmoet je ook nog een
leuke reisgenoot).

Indien je van plan bent te komen en je hebt nog ruimte in de auto: mail dan
even rond: er zijn vast geinteresseerden. Daarnaast indien je van plan bent
met de trein te gaan: mail even je data dan via deze mail rond (dat scheelt
in kosten en is gezelliger)

O ja, er is GEEN douche in het appartement: zwemkleding mee dus (zwembad en
sauna vlakbij),

gruesse,

Marco

 

   
 

sehr wichtiges und auch trauriges Bericht
-17 DEC 2002-

Lieber Freunde,

Ich habe ein sehr wichtiges und auch trauriges Bericht:
Das Scnones Wochenende gibts nicht mehr seit Sonntag! Een klap in het gezicht van iedere reislustige… Ik had de wijzigingen goed bijgehouden, maar dit stond niet vermeld. Ik ben natuurlijk meteen gaan zoeken op www. Die Bahn.de en heb voor jullie als attachment de nieuwe regeling bijgevoegd (oefent meteen ook die Deutsche Sprache J).
Het komt er in het kort op neer dat hoe vroeger je je retour boekt (minstens
7 dagen v.t.v.) en met hoe meer mensen je reist hoe goedkoper het wordt.
In het kort een overzicht:

Verslechtering:
Niet zo goedkoop als Schones Wochenende
Minstens 7 dagen v.t.v. je reis vastleggen (tussen je retour moet een zaterdagnacht zitten): dan 40% korting!
Met meer mensen reizen

Verbetering:
Je kunt nu gewoon de Intercity nemen Je kunt ook gewoon door de weeks reizen
Met meer mensen reizen (als je met zijn 5-en gaat, reizen 4 voor de helft van de prijs!)

Tsja , mixed feelings..

Het is dus zaak om even met elkaar te overleggen als je met de trein gaat,
lees ook even het attachment. Bij mijn weten zijn ze ook op de N.S. nu volkomen op de hoogte, dus je kunt  ook daar informeren…

Herzlichen gruesse,

Marco

p.s. Berlijn is erg mooi; helemaal in de kerststemming met overal lichtjes,
kerstbomen, kerstmarkten en gluhwein. (Daarnaast ook een grote optocht van
kerstmannen op motoren gezien en zingende kerstmannen in de metro die smeken een vegetarische kerstmaaltijd op te dienen; kompleet met minikookboek…)

antropia.net Home :: Utrecht :: Mongolia :: Berlin :: Mongolia - Friends antropia.net